Man

Bijna vijf jaar wonen hij en ik hier.
Nooit had ie gedacht dat dit zou gebeuren.
Huisarts.
In Frankrijk.
Zonder een woord Frans toen nog.
Maar hé, het gebeurde.
Blijkbaar kan dat dus.
Op je drieënzestigste nog een taal leren.
En ook daarbij nooit zonder mening.
Want altijd heeft Man een visie.
Of een analyse.
Hij is nou eenmaal een krantenlezer.
Maar ook type praattafelgeneraal.
Tot -nu- toe -dan.
Want nu is ie gevraagd door de burgemeester van Molières-sur-Cèze.
Die kwam langs.
Of Man dat wel wilde. Op de lijst.
In dit dorp van zo’n twaalfhonderd inwoners.
Nou ja,
met Gammal en Les Brousses erbij zo’n zeventienhonderd zielen.
Verkiezingen zijn er op 15 en 22 maart 2026.
Twee keer, inderdaad.
Een tweede ronde als niemand de meerderheid haalt.
En de grootste lijst levert de burgemeester.
Stemmen gaat niet vanzelf.
Je moet geregistreerd staan.
Zelf doen.
Op het gemeentehuis.
Niks, geen stempas op de mat.
En dus stemmen maar 700 mensen.
Mocht de lijst van Man winnen, mag ie zich bemoeien met wat hij tot nu toe alleen in de Midi Libre las:
5G‑actiegroepen.
Geld dat er niet is.
Huizen die tegen de vlakte moeten.
Of juist toch niet.
Bakkers zonder opvolger.
Nieuw postkantoor in de mairie.
Transport dat hapert.
Water en riolering.
En dat zes jaar.
Maar voorlopig eerst die stembus.