In de ochtend is het nog stil.
En net koel genoeg voor iets kleins.
Een was ophangen.
Even naar beneden lopen om te zien of de zwijnen zijn geweest.
Sporen in de aarde.
Soms een kuil waar ooit munt stond.
Die munt is inmiddels allang verdampt.
Net als mijn energie.
Om half zeven glijd ik het water in.
Een eigen ritueel.
Het moment waarop de katten nog een beetje actief zijn
en zich in slow motion over het terras bewegen.
Alsof ook zij weten: dit is heilig.
Zen met chloor.
Adem in, adem uit.
Langzaam.
Gras maaien doe ik nauwelijks meer.
Het is dor.
Droger dan droog.
Misschien nog één keer, in juli.
Voor de vorm.
Voor het idee dat ik de controle nog heb.
Maar eigenlijk ligt het gras al twee weken in coma.
Na tienen gaat het huis op slot.
Ramen, gordijnen en luiken dicht.
Want wie denkt dat oude huizen koel blijven,
gelooft waarschijnlijk ook dat alle Franse mannen charmant zijn.
Een illusie.
Een romantisch verhaal.
In werkelijkheid warmen de muren op en houden die warmte vast.
De vloerverwarming staat allang uit,
maar de stenen geven licht en hitte
alsof ze pas net zijn aangekomen uit de Sahara.
Binnen is het donker.
En stil.
Tussen elf en vijf gebeurt er niets groots.
Ik werk administratie weg, plak foto’s in, ruim kasten op.
Winterklusjes, alleen dan zonder sokken.
Rond zessen daal ik weer af.
De was is droog.
Zó droog dat het knispert.
Ik trek het van de lijn alsof ik papier verzamel.
En daar, bij de waslijn, voel ik het ineens.
De hitte.
Onverbiddelijk.
Alsof het middag is.
Alsof de zon nog even wil laten zien wie er de baas is.
Al staat ze laag — smeren moet.
Wel altijd ná het zwemmen trouwens (een weetje).
Nooit ervoor.
Anders blijft die zonnecrème als een vette waas plakken aan de zwembadrand.
Krijg je Frankrijk zonder filter, zeg maar.
Pas tegen negenen klimmen we naar boven.
Naar het dakterras.
De zon zakt achter de heuvels,
alsof hij er zelf ook tabak van heeft.
De stenen zijn nog warm.
De lucht beweegt weer.
We eten laat.
Ik schenk een glas rosé in.
Gekoeld.
Zoals het hoort.
Zoals het moet.
Zomer in juni 2025.
Zen met Chloor.
