Soms maak je dingen mee.
Van die momenten dat je denkt: serieus.
Gebeurt dit nou echt.
Deze week dus.
Kringloopwinkels zijn hip.
Eén TikTok-filmpje en half Frankrijk duikt ineens in de bakken.
Onze winkel van Croix-Rouge ook.
Schatkamer.
Voor wie weinig heeft.
En voor wie wil verdienen.
Dus op de markt van Saint-Ambroix zie ik ze hangen.
Onze spullen.
Drie keer zo duur.
Weinig aan te doen.
En ja.
Er hangt ook veel rommel.
Dus misschien denk je: ach.
Als er iets verdwijnt.
Wie merkt dat.
Nou.
Wij dus.
Deze keer: een zomerjas van Desigual.
Vijf euro.
Naast de kassa.
Een uur later.
“Verkocht?”
“Eh… non.”
Weg.
Was.
Ie.
Gewoon gestolen.
Zonder twijfel.
Zonder betalen.
Zaterdag speurden we op de markt.
Kringloopdetectives.
Niets gevonden.
En toen was het dinsdag.
Inbraak.
Kluis gekraakt.
Duizend euro weg.
Hoe wanhopig moet je zijn.
Om dit bij Croix-Rouge te doen.
De plek waar mensen juist komen halen wat ze nodig hebben.
Met stomheid geslagen waren we.
En nu is het dus anders.
Tassen mogen niet meer mee naar binnen.
Alles laten zien en alles controleren.
Want:
“Car les gens qui volent n’ont pas de vie privée.”
“C’est le risque du métier.
*Mensen die stelen hebben geen privéleven.
*Dat is het risico van het vak.